เวรดึก คุณแจ็คเชิญ

เรื่องแรกเป็นประสบการณ์ของ รปภ. ท่านหนึ่งขณะปฏิบัติหน้าที่เฝ้าห้องกล้องวงจรปิดในออฟฟิศกึ่งโรงงานแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เขาพบเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่านกล้องเข้ามาใกล้หน้าห้องควบคุมอย่างผิดปกติ เมื่อเขาลุกไปเปิดประตูเพื่อดูว่าคือใครกลับพบเพียงความว่างเปล่า แต่เมื่อหันไปมองในจอภาพร่วมกับเพื่อนร่วมงาน กลับเห็นผู้หญิงคนเดิมยืนก้มหน้าจ่ออยู่แทบจะติดกับหน้าจออย่างน่าสยดสยอง

เหตุการณ์นี้ทำให้เพื่อนร่วมงานของเขาถึงกับขวัญเสียจนต้องลาออกทันที ส่วนตัวผู้เล่าเรื่องยังคงต้องปฏิบัติหน้าที่ต่อด้วยความระแวง จนกระทั่งวันพระใหญ่เขาก็ยังเห็นผู้หญิงคนเดิมเดินเข้ามาที่หน้าห้องอีกครั้ง จนเจ้าของสถานที่ต้องทำบุญทุกวันพระเพื่อความสบายใจ

เรื่องที่สองเป็นเรื่องเล่าจาก รปภ. แถวบ้านผู้เล่า ซึ่งเปรียบเทียบที่ทำงานเก่าว่าเหมือนนรกเนื่องจากมีความหลอนขณะเฝ้าโกดังสินค้าขนาดใหญ่ เขาเล่าว่าในคืนแรกที่ไปปฏิบัติหน้าที่ขณะกำลังนอนพักผ่อนอยู่บนเตียงพับหน้าโกดังที่มีแสงไฟสว่างเพียงพอ เขาได้เห็นเด็กคนหนึ่งวิ่งเล่นวนเวียนอยู่รอบเตียงของเขา และเห็นภาพแม่ของเด็กเดินตามมาห้ามลูกไม่ให้เล่นซนเพราะกลัวจะไปรบกวนคนที่กำลังนอนหลับอยู่