📖 สารานุกรมผีไทย

เปรต

เปรต คือสัตว์ในอบายภูมิ (ภพภูมิแห่งความทุกข์) ตามคติพุทธศาสนา เชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำกรรมชั่ว โดยเฉพาะความโลภและตระหนี่ เมื่อตายจึงไปเกิดเป็นเปรตที่ทนทุกข์จากความหิวโหย ต่างจาก "ผี" ทั่วไปตรงที่เปรตเป็นภพภูมิหนึ่งตามหลักศาสนา ไม่ใช่วิญญาณเร่ร่อน

ที่มาและคติชน

เปรตปรากฏในคัมภีร์พุทธศาสนา (เช่น เปตวัตถุ) และคติไทยรับมาผูกกับเรื่องกรรมและการทำบุญอุทิศส่วนกุศล ประเพณีไทยหลายอย่างเกี่ยวข้องกับการทำบุญให้เปรต เช่น การตักบาตรอุทิศ ในคัมภีร์กล่าวถึงเปรตหลายประเภท — ภาพ "ตัวสูงเท่าต้นตาล ปากเท่ารูเข็ม" ที่คนไทยคุ้นเป็นเพียงเปรตชนิดหนึ่ง (สูจิมุขเปรต — เปรตปากเท่ารูเข็ม) ไม่ใช่เปรตทุกชนิด

ลักษณะเด่น

  • ตัวสูงมาก ผอมโซ
  • ปากเล็กเท่ารูเข็มแต่ท้องใหญ่ (กินไม่อิ่ม)
  • ส่งเสียงโหยหวนขอส่วนบุญ ปรากฏเวลากลางคืนหรือใกล้วัด/ป่าช้า

เรื่องเล่าในคลัง

อ่านตัวอย่างเรื่องเล่าจริงของเปรตและหมวดที่เกี่ยวข้องในฐานข้อมูล Ghost Story DB

คำถามที่พบบ่อย

เปรตคืออะไร?

เปรตคือสัตว์ในอบายภูมิตามคติพุทธ เกิดจากผลกรรมความโลภและตระหนี่ ทนทุกข์จากความหิวโหย ต่างจากผีทั่วไปตรงที่เปรตเป็นภพภูมิหนึ่งตามหลักศาสนา ไม่ใช่วิญญาณเร่ร่อน

เปรตเกิดจากกรรมอะไร?

คติพุทธเชื่อว่าเปรตเกิดจากผู้ที่ทำกรรมชั่ว โดยเฉพาะความโลภและความตระหนี่ เมื่อตายจึงไปเกิดในภูมิเปรตที่ทนทุกข์จากความหิว

เปรตกับผีต่างกันอย่างไร?

เปรตเป็นภพภูมิหนึ่งตามหลักพุทธศาสนา (อบายภูมิ) ที่เกิดจากผลกรรม ส่วน "ผี" ในความเชื่อไทยทั่วไปหมายถึงวิญญาณของผู้ตายที่ยังวนเวียน จึงคนละมโนทัศน์กัน

แหล่งอ้างอิงและการเรียบเรียง

นิยามและที่มาทางคติชนในหน้านี้เรียบเรียงจากองค์ความรู้คติชนวิทยาไทยที่เป็นสาธารณะ (อ่านเพิ่มเติมจากงานรวบรวมความเชื่อพื้นบ้านไทย เช่น งานของเสฐียรโกเศศ และสารานุกรมวัฒนธรรมไทย) ส่วน "คลังเรื่องเล่า" เป็นแหล่งข้อมูลร่วมสมัยที่ Ghost Story DB รวบรวมจากรายการเล่าเรื่องผีไทย